BIP fb
schronisko@schronisko.bielsko-biala.pl tel: 33 814 18 18

Edukacja


« powrót do listy

Postępowanie w przypadku wystąpienia lęku separacyjnego u psa

Niestety lęk separacyjny bardzo często dotyka zwierzęta adoptowane. Zwykle mają one za sobą spory bagaż doświadczeń, których nawet często nie znamy. Jednym z nich jest doświadczenie traumy porzucenia. Dzięki odpowiednio dobranemu programowi modyfikacji zachowania jesteśmy w stanie nauczyć pupila radzić sobie z samotnością.

Lęk separacyjny jest bardzo często mylnie utożsamiany ze złośliwością psa i chęcią zemsty na pozostawienie w samotności. Zwierzęta jednak na szczęście nie są złośliwe. Niestety niszczenie i hałasowanie to jedyny dostępny dla nich sposób, aby zakomunikować, że pozostawione same odczuwają silny lęk i nie są same poradzić sobie z przeżywanymi emocjami.

Zaburzenie to ma swoje źródło w nadprzywiązaniu psa, dlatego od samego początku powinniśmy dbać o autonomię nowego domownika. Wdrożenie opisanych niżej technik pozwoli także zadziałać prewencyjnie i zapobiegnie ewentualnemu rozwinięciu się lęku separacyjnego na późniejszym etapie.

Objawy lęku separacyjnego:

  • załatwianie potrzeb fizjologicznych w domu
  • Niszczenie przedmiotów, bardzo często okoli drzwi
  • Głośne i uporczywe wokalizowanie
  • Roznoszenie po domu rzeczy opiekuna i przywłaszczanie sobie ich
  • Wstrzymywanie jedzenia i picia do czasu powrotu opiekuna
  • Slinienie, dyszenie

Pies może zacząć się denerwować w różnych momentach:

  • Jeszcze zanim właściciel opuści dom - w trakcie jego zbierania się do wyjścia
  • W momencie opuszczenia domu przez opiekuna
  • Po jakimś czasie od wyjścia właściciela z domu

Program modyfikacji zachowania w przypadku lęku separacyjnego:

Ignoruj psa, gdy próbuje zwrócić na siebie uwagę w niewłaściwy sposób

Celem działania jest zmniejszenie różnicy pomiędzy obecnością i nieobecnością właściciela w domu. Jeżeli jesteś dla psa źródłem niekończących się przyjemności nic dziwnego, że będzie mu ciężko poradzić sobie z sytuacją kiedy znikasz. Nie patrz na psa, nie mów (nawet jeśli miałaby to być tzw. reprymenda, nie dotykaj, gdy skacze na Ciebie i dotyka Cię łapami, szczeka, piszczy. Najlepiej utnij kontakt i wyjdź z pokoju. W zamian ucz psa spokojnych form komunikowania się z Tobą np. by siadał zanim otrzyma od Ciebie nagrodę (miskę z jedzeniem, smakołyk, pieszczotę) Staraj się, aby pies na wszystko sobie zapracował wykonaniem nawet najprostszej komendy. Nie oznacza to, że musisz całkowicie zrezygnować z okazywania psu czułości. Kontakt socjalny i dotyk opiekuna są niezbędne dla prawidłowego rozwoju psa, ale mogą pojawić się tylko w zamian za wykonanie komendy.

Nie pozwól psu chodzić za sobą krok w krok po mieszkaniu

W takiej sytuacji odsyłaj psa na jego legowisko. Ćwicz komendę na miejsce jak najczęściej. Pies powinien polubić swoje legowisko i chętnie na nim przebywać. Legowisko psa jest absolutną koniecznością. Pies musi mieć swoje własne miejsce, na którym czuje się bezpiecznie. W tym celu dobrze także sprawdza się kennel klatka pod warunkiem, że została odpowiednio wprowadzona. Pies nie musi być zamykany w klatce, ale sam przedmiot stanowi idealną psią kryjówkę, którą łatwo jest złożyć i zabrać ze sobą wszędzie np na wakacje.

Jak nauczyć psa spokojnego leżenia na legowisku?

Pozostanie w pozycji leżącej na legowisku możesz ćwiczyć za pomocą polecenia leżeć-zostań w obrębie legowiska i nagradzanie psa za jego wykonanie. W następnej kolejności odejdź o krok od psa, wróć i daj smakołyk. Ważne, abyś wrócił zanim pies zdąży wstać. Powtarzaj ten etap ćwiczenia tak długo, aż pies nie będzie miał żadnych problemów z pozostaniem na miejscu. Wtedy zacznij odchodzić na dwa kroki, następnie na trzy, cztery itd. Nagradzaj pupila od czasu do czasu. Po kilku takich sesjach możesz spróbować wyjść z pokoju oczekując, że pies pozostanie na legowisku czekając na nagrodę. Jeśli wstanie podejdź do jego legowiska i połóż tam smakołyk. Jeżeli pies zacznie za Tobą chodzić ignoruj go zupełnie. Miń go i połóż smakołyk na legowisku. Ćwicz tak z psem codziennie w kilku sesjach. Po pewnym czasie przekonasz się, że pies zacznie czekać na posłaniu, ponieważ tylko tam otrzymuje Twoją uwagę i smakołyki.

Nie żegnaj się z psem, ani nie witaj po powrocie


W momencie wychodzenia z domu nie zwracaj uwagi na psa. Podobnie po powrocie ignoruj jego zachowanie i poczekaj aż się uspokoi. Dopiero, gdy emocje chociaż trochę zbledną zawołaj psa i przywitaj się z nim

Wychodząc z domu pozostaw psu coś co odwróci jego uwagę i pozwoli wyładować emocje

Może to być zabawka typu Kong wypełniona jedzeniem lub jadalny gryzak ważne jest jednak to, aby pojawiały się one tylko przy okazji nieobecności właścicieli. Podaj mu ten przedmiot ok 10 min przed wyjściem

Wprowadź rytuał związany z wychodzeniem


Może to być np włączenie Twojej ulubionej muzyki lub programu. Włączona muzyka może stanowić tzw. bodziec pomostowy, który pies będzie kojarzył z twoją obecnością. W tym celu włączaj ją zawsze, gdy jesteś w domu, sczególnie gdy bawisz się z psem lub ćwiczysz komendy. Chodzi o to, aby stanowiła tło codziennego życia i kojarzyła się psu pozytywnie. Włączaj ją zanim zaczniesz się zbierać do wyjścia, aby pies nie skojarzył jej jako znaku, że zaraz zostanie sam. Pozostaw włączona na czas Twojej nieobecności.

Wprowadź codzienne ćwiczenia psychiczne i umysłowe

Wejście w tryb pracy uruchamia rejony mózgu odpowiedzialne za racjonalne myślenie. Pozwala łatwiej sobie radzić z emocjami odciągając uwagę od stresujących sytuacji. Ponadto dostarczają to czego pies potrzebuje: uwagi właściciela, współpracy z nim, nagród, zabawy. Przydatną umiejętnością jest trening klatkowy lub nauka komendy na miejsce. Pomagają wyrabiać w psie samokontrolę i cierpliwość

Codziennie ucz psa izolacji


Zamykaj go w klatce w osobnym pomieszczeniu, gdy sprzątasz lub gotujesz. Szczególnie, gdy pies zaczyna wykazywać oznaki niepokoju w momencie zbierania się do wyjścia zakładania butów, itd ćwicz także codziennie symulowane wyjścia z domu. Ubierz się nagle, wyjdź z mieszkania i zamknij drzwi, następnie wróć. Długość izolacji dostosuj do reakcji emocjonalnej psa. Ćwiczenie będzie skuteczne tylko wtedy jeżeli emocje psa nie ulegną eskalacji. Niektóre psy nie są w stanie wytrzymać więcej niż sekundy. Cwieczenie wówczas powinno ograniczyć się tylko do zamknięcia i natychmiastowego otwarcia drzwi. Pies zacznie kojarzyć, że wystarczy chwilkę poczekać i opiekun wróci.

Uwaga! Jeżeli podczas symulowanych wyjść pies zacznie wokalizować, drapać i okazywać objawy niepokoju, poczekaj na moment, gdy chociaż odrobinę się uspokoi. W przeciwnym razie (gdy wejście opiekuna nastąpi np podczas szczekania psa) pies uzna, że jego strategia działa i będzie ją praktykował. Zamiast pozbywać się problemu przez przypadek utrwalisz niepożądane zachowanie psa.
 

Postępowanie w przypadku wystąpienia lęku separacyjnego u psa


« powrót do listy